مدیر.بیز

مقالات مدیر بیز › مقالات اصول مدیریت 

۱۸ خرداد ۱۳۹۴

چه فرقی با ژاپن داریم

550x303x111 550x384xabe هفته گذشته خبری در اینترنت منتشر شد مبنی بر اینکه نخست وزیر ژاپن از یکی از قانون گذاران خانم ژاپنی عذرخواهی کرد. در این خبر آمده بود:
چند روز پیش شینزو آبه هنگامی که کیومی تسو جیموتو، قانون گذار حزب دموکراتیک ژاپن در نشست پارلمان این کشور چند دقیقه وقت صرف کرد تا سوالاتی را درباره اینکه قوانین دفاعی ژاپن ممکن است خطر تلفات سربازان این کشور را افزایش دهد مطرح کند، با مداخله شینزو آبه در سخنرانی خود مواجه شد.
ظاهرا ماجرا بشکل ساده از این قرار بوده که سوال کردن خانم نماینده از نخست وزیر وارد دقیقه سوم شده بوده و همین مساله باعث میشه نخست وزیر وسط حرف نماینده بره و بگه: "خب زودتر سوالتو بپرس!" این کار از نظر خانم نماینده و سایر نماینده های مخالف توهین تلقی شده و باعث میشه که نماینده های مخالف بابت این موضوع حسابی از خجالت آبه در بیان...!
یادم میاد که بارها در الف مطالبی شبیه خبر مذکور منتشر کرده ایم و خبر از عذرخواهی مقامات ژاپنی بابت مسئولیت هایی که نتوانسته بودند بدرستی انجام بدهند، داده بودیم. مثلا مدیران نیروگاه اتمی فوکوشیما، تا کمر خم شده بودند تا بابت اینکه نیروگاهشون نتونسته بود زلزله 9 ریشتری و در ادامه امواج سونامی بعد از آن را تحمل کنه از مردم عذرخواهی کنند! یا اینکه نخست وزیر اسبق ژاپن، بخاطر اینکه نتوانسته بود شعارهای انتخاباتی اش رو عملی کنه کلا استعفا داده بود! و موارد این چنینی که بارها در الف منتشر کردیم و این خط رو ادامه می دادیم تا مخاطبین چنین اتفاقاتی را با فرهنگ رایج این روزهای خودمان مقایسه کنند و نتایج موجه بگیرند!
با این مقدمه خبر اخیر را برای یکی دوستانم که مدتی است در ژاپن اقامت کرده فرستادم و درخواست کردم که یادداشتی در این مورد بنویسد و یا در این مورد اظهارنظر و کمک کند تا مطلبی را مطابق معمول در الف آماده و منتشر کنیم.
آنچه که وی بعد از یک سال و نیم زندگی در آن کشور برایم ارسال کرد از آنچه تصور داشتم متفاوت و در برخی موارد متضاد بود! و بنظرم مناسب آمد تا بینندگان الف از بخشی از آنچه برایم ارسال شده مطلع باشند. در پاسخی که به زبان گفتار نوشته شد و برایم ارسال شده آمده است:
... اما درباره خبر عذرخواهی آبه در پارلمان باید به این چندتا نکته حتما توجه داشت:
1- سیستم سیاسی در ژاپن پارلمانیه شبیه انگلستان، یکی از وجوه این سیستم اینه که نخست وزیر و اعضای دولت خودشون معمولا نماینده اند و مهم ترین کارشون اینه که اکثر ایام کاری رو در مجلس باشند و به سوالات نماینده های مخالف پاسخ بدهند، و معمولا هم اینقدر این جلسات ادامه پیدا می کنه که یکی از طرفین قانع بشه.
شاهدش هم اینه که مثلا اینجا ایامی که مجلس فعاله تلویزیون از صبح تا عصر داره نشون می ده که نخست وزیر یا وزرا یا باهم دارن به سوالات نماینده های مخالف جواب می دن، برای همین مثلا وزیری مثل خارجه که مهم تره، پنج تا معاون پارلمانی داره که همشون نماینده مجلس هستن و تو بحث ها از وزیر دفاع می کنن، نتیجه اش در مورد سوال شما اینکه مشاجرات و بحث های پارلمانی داغ، اینجا خیلی معموله و طرفین معمولا از صبر و حوصله خوبی برخوردارن!
2- ادب، به خصوص احترام های های کلامی و کارهایی مثل تعظیم کردن در ژاپن بسیار زیاد رعایت می شه (این هم یک کار آموزش یافته است یعنی لزوما برخواسته از قلب نیست بلکه به بچه از کودکی احترام گذاشتن رو به مثابه یک عادت یاد می دن. در حالی که ممکنه از کسی خوشش نیاد و علیه اش کار کنه و یا قلبا متنفر باشه ولی خب تو ظاهر خم و راست می شه، این البته باعث می شه کشف دیدگاه واقعی یه ژاپنی نسبت به خودت کار زمان بر و پیچیده ای باشه) و دقیقا عکسش احترام نگذاشتن کاملا به چشم میاد و یک موضوع حساسیت برانگیزه!
3- ظاهرا نماینده ای که سوال کرده یک خانم بوده، فرهنک ژاپن یک فرهنک مردسالاره و بازهم علیرغم اینکه به طور علنی علیه زنان صحبت نمی شه ولی خودم به شخصه موارد زیادی رو دیدم یا شنیدم که نشون اینه که مردهای ژاپنی زن ها رو پست تر می دونن و تحقیر می کنن، صحبت های آبه در این مورد هم قابل توجه هستش.
4- ژاپن یک فرهنک یک دست داره و رسوخ به این فرهنک بسیار بسیار کار سختیه، گام اول ورود به لایه های درونی این فرهنک، دانستن زبان ژاپنی است که فراگیری آن سال ها زمان می بره، بعد از آن شما لازم داری که سال ها تو این جامعه بمونی و با سیستم آموزشی اش بزرگ بشی، کارهایی که از من و امثال من بر نمیاد، اما بعد از حدود یک سال و نیم خواندن و برانداز کردن ژاپن، فکر می کنم این فرهنک وجوه منفی مهمی هم داره (مثل عوارضی که نظم آهنین اینجا بر روان فرد و جامعه داره) ولی از حمایت یک سیستم نمایش، یا به قول دیپلمات ها، دیپلماسی عمومی قوی برخورداره، فکر کنم هنوز عکس جمع آوری آشغال های استادیوم جام جهانی توسط تماشاگران ژاپنی یادت باشه و احتمالا تا ٢٠ سال دیگه یاد همه بمونه، این نمونه ای از آن خوب نمایی ژاپنی ها است، نمی گم دروغه می گم همه واقعیت نیست.
شما همین الان تو اینترنت سرچ کن ببین تصاویری که از ژاپن وجود داره چیه؟ تقریبا تو هیج رنکینگ یا لیستی از زیبایی ها و دیدنی ها نیست که ژاپن اگه اول نباشه لااقل جز ده تای اول هست.
زیباترین جاده دنیا، قشنک ترین باغ کل دنیا، معابد باستانی و جذاب، باغ های دیدنی، ١٠٠ جایی که باید دید و ... اما من فرصت کردم و خیلی از این ها رو دیدم و به شما می گم که تو واقعیت اغراق شده و این ناشی از همین سیستم دیپلماسی عمومی زیبانمایی ژاپنه، در واقع خیلی افراد که نتونستن به عمق این فرهنک نفوذ کنند، تو ظاهر زیباش گرفتار موندن و دیگران رو هم به این ظاهر زیباسازی شده دعوت می کنن!
حالا خبری که شما دیدی رو هم من همین جور تحلیل می کنم، آبه که داره از یک نخست وزیر معمولی در ژاپن به یک شخصیت تاریخ ساز تبدیل می شه (از این جهت شبیه اردوغان در ترکیه) تو یک جلسه پارلمان از پرحرفی و سوال بی ربط یه نماینده ی دست چندم زن خسته شده و گفته خوب سوالت رو بکن!، مخالفان هم که در واقع از اصل با لوایح امنیتی آبه مخالفن این رو سر دست گرفتن و گفتن بی ادبی شده، آبه هم گفته که اون نماینده زن سوال کردن را طولش داد و بی ربط حرف زد البته من هم نباید تند واکنش نشون می دادم ...!
حالا این ماجرا رو رسانه های خارجی ژاپن به یکی از افتخارات سیستم سیاسی و فرهنگی ژاپن تبدیل می کنند، که ای چه نشسته اید که در سرزمین نهایت توسعه یافتگی بالاترین مقام اجرایی در حضور جمع از یک نماینده عذرخواهی کرد و چه و چه و چه!
می دونم که تو شرایطی که کشور ما داره و سابقه تذکر رهبری مبنی بر رعایت ادب توسط مسئولین وجود داره، یک نمونه خوب برای کار خبری پیدا شده ولی نتیجه تمرکز بر این خبر بدون دید کامل، شاخص نمایی ژاپن و مدل توسعه اش برای مردمی است که همین جوری و بطور پیش فرض، احساس حقارت در برابر خارجی (البته نه مثلا عرب ها، هندی ها و چینی ها ...) تو فرهنک عامه اش داره بالا می ره این خواهد بود که: هان ببین آن ها چه بزرگ اند و ما چه کوچک!
نمی دونم از نوشته من چی برداشت می کنی، البته می دونم که حرف مهم و بدردبخوری نزدم ولی خب به قول مولا: هذه شقشقت هدرت/ یا علی
اکنون، هدفم از نوشتن و انتشار این مطلب تنها شناساندن ژاپن برای مخاطبین الف نیست، خوشبختانه از این ببعد با دیدن چنین اخباری از ژاپن، درک بهتری از موضوع خواهیم داشت. اما سوال اینجا است که خوب، ما در ایران چه کنیم؟! این توجه را به مخاطبین می دهم که قرار نیست با خواندن این مقاله فقط به مسئولین سیاسی چشم بدوزیم و تنها از آن ها مطالبه کنیم،  بنظرم همه ما باید در آنچه در این کشور انجام می دهیم پاسخ گو باشیم. که بنظرم بسیاری از ما قطعا نیستیم!
از نظر سنی تقریبا معاصر با امام خمینی (ره) نبوده ام، اما بنظرم هر آنچه از او خوانده ام در یک جمله خلاصه می شد که بارها و بارها فریاد زد: "همه ما مسئولیم...!" و چند روز بیشتر از سخنان آیت الله خامنه ای نگذشته که تذکر دادند: "اگر راه امام را گم کنیم یا فراموش کنیم یا خدای نکرده عمداً به کنار بگذاریم، ملّت ایران سیلی خواهد خورد."
منبع : الف
نویسنده : سید طاهر سیاح


ثبت دیدگاه
لطفا برای درج دیدگاه خود فرم زیر را تکمیل نمایید.



نام: *
پست الکترونیک:
تلفن همراه:
متن دیدگاه:*
لطفاً عبارت نمایش داده شده در تصویر بالا را وارد نمایید.
مقالات مدیر بیز مرتبط

بازگشت به مقالات اصول مدیریت